به نظر اعضای صندوق احترام بگذاریم

مجید پور احمدی نمونه انسانی است که با تمام وجود در خدمت اعضای صندوق هنر ایستاده است. او مدیری است که نه با شعار، بلکه با عمل، اعتماد و آرامش را برای هنرمندان فراهم کرده است؛ انسانی که با پیگیری مستمر مسائل بیمه، حقوق، و فضای حمایتی، به خانه و خانواده هنرمندان روح داد.

در روزهای بحرانی، از کرونا تا جنگ دوازده روزه، حضور او معنای واقعی پشتیبانی و ایستادگی را نشان داد. او کسی است که اعضای صندوق می‌دانند می‌توانند روی او حساب کنند و هر تصمیمش، مستقیماً با رفاه و امنیت جامعه هنری مرتبط است.

اقدامات او در ایجاد مسیرهای دسترسی به منابع مالی، تسهیل فرآیندهای اداری و همراهی بی‌وقفه با اعضای صندوق، باعث شد حتی در سخت‌ترین شرایط نیز هنرمندان احساس کنند کسی هست که دردها و دغدغه‌هایشان را می‌فهمد و برای آن‌ها اقدام عملی می‌کند. این سطح از تعامل مستقیم، ارتباطی بی‌واسطه و انسانی با جامعه هنری ایجاد کرده است که نمونه آن کمتر دیده می‌شود.

تصمیم به جایگزینی او با مدیری دیگر، اگر بدون در نظر گرفتن تجربه و جایگاه واقعی او اتخاذ شود، ممکن است نه تنها اعتماد اعضا را خدشه‌دار کند، بلکه اثرات بلندمدت بر جریان هنری کشور و ارزش نهاد صندوق هنر داشته باشد. وزیری که این تصمیم را می‌گیرد، می‌تواند با احترام به خواست اعضای صندوق و توجه به تأثیرگذاری مدیر بر جامعه هنری، پیام روشنی به هنرمندان دهد: که صداقت، تلاش و وفاداری هنوز ارزشمند و مورد احترام است.

حفظ سید مجید پور احمدی در جایگاه خود، نه یک امتیاز شخصی، بلکه تضمین استمرار عدالت، حرفه‌ای‌گری و پشتیبانی واقعی از جامعه حساس هنر است؛ جامعه‌ای که هر حرکت و تصمیم مدیریتی، مستقیماً بر زندگی و تولید هنری آن تأثیر می‌گذارد.

او با اخلاق و منش انسانی خود، به الگویی بی‌بدیل برای دیگر مدیران فرهنگی تبدیل شده است؛ مدیری که نشان داده وفاداری به اعضا، ستون استواری برای نهادهای فرهنگی و هنری است.

ادامه حضور او به معنای حفظ مسیر اعتماد، امنیت و آرامش برای هنرمندان است؛ مسیرهایی که سال‌ها با تلاش و دلسوزی او شکل گرفته‌اند و می‌توانند الهام‌بخش نسل‌های آینده نیز باشند.